‘Het is overal wat.’
‘Straks wordt het vast beter.’
Maar diep vanbinnen weet je:
het is al te lang niet goed.
Toch zeg je dat niet hardop.
Want stel dat iemand denkt dat je zwak bent,
of ondankbaar,
of gewoon niet bestand tegen een beetje stress.
Daar zit schaamte.
En die schaamte zorgt dat je blijft hangen
in een baan waar je leeg van raakt,
in een rol die niet meer past,
in werk waarin je jezelf kwijtraakt.
Het gekke is: juist door het te delen
komt er lucht.
Er komt ruimte om te onderzoeken wat er wél klopt.
Om stap voor stap weer richting te vinden.
Misschien schaam je je, maar ik weet, je bent niet de enige.
Ik zie heel vaak mensen zoals jij. En heel eerlijk, ik was zelf ook zo iemand.
Dus als je jezelf hoort denken “Niet zo zeuren, kom op, niet zo moeilijk doen”…
Stel dan eens een andere vraag:
💛 𝑾𝒂𝒕 𝒑𝒓𝒐𝒃𝒆𝒆𝒓𝒕 𝒎𝒊𝒋𝒏 𝒈𝒆𝒗𝒐𝒆𝒍 𝒎𝒆 𝒕𝒆 𝒗𝒆𝒓𝒕𝒆𝒍𝒍𝒆𝒏?
Dat zet de deur al open naar verandering.