Kijk, dat is mijn moeder op dat krukje.
Ze was de oudste dochter in een boerengezin en in die tijd hielp je ‘gewoon’ mee op de boerderij. Koeien melken, kaas maken en melkbussen schoonspoelen. Soms ook op dagen dat ze eigenlijk naar school had gemoeten…
Op haar 14e rondde ze de 8e klas af en vanaf dat moment werkte ze voltijds mee op de boerderij. Dat werd van haar verwacht en dat deed ze.
Dat was in 1955. Vrouwen in die tijd hadden geen keus, zo was het nu eenmaal. Ze klaagt er nooit over, maar ze had wel meer kansen willen krijgen.
Nu is het anders. Nu hebben vrouwen overweldigend veel keuzes en kansen: studeren, carrière maken, zelfontwikkeling…. maar dat betekent niet automatisch dat ze zich gelukkig voelen in hun werk.
In mijn coachpraktijk help ik vrouwen die daarin vastlopen, maar niet weten wat ze wél willen. Ik help ze om dat te ontdekken. Op een creatieve en diepgaande manier. Zodat ze weer uitkomen bij werk waar ze écht blij van worden.
En daarmee benutten ze de geweldige keuzevrijheid die we in dit tijdperk hebben.
Ik ben super trots op mijn moeder, hoe ze met weinig opleiding en hard werken veel heeft bereikt: samen met mijn vader een kwekerij gerund, drie kinderen groot gebracht en zichzelf verder ontwikkeld. En bovenal: ze geniet van het leven 💛
En dan nog een vraag aan jou: hoe goed benut jij je keuzevrijheid?